Słownik poligraficzny (A–Z) – pojęcia, które warto znać
Ten słownik poligraficzny zawiera podstawowe pojęcia związane z drukiem offsetowym i cyfrowym, a także z przygotowaniem materiałów reklamowych. Powstał dla osób, które chcą rozumieć procesy zachodzące w drukarni oraz przygotowywać pliki zgodnie z wymaganiami technologicznymi. Co więcej, część definicji może okazać się przydatna w marketingu oraz w obszarze custom publishingu. Dlatego warto zapoznać się z tymi hasłami, ponieważ w rezultacie łatwiej uniknąć błędów produkcyjnych, a jednocześnie zyskać pewność na etapie zlecania druku.
A
Apla – jednolite wypełnienie dużej powierzchni jednym kolorem. Może to być CMYK albo PANTONE. Dlatego aplę często wykorzystuje się do kontroli jakości pracy maszyny offsetowej.
Alokacja – układ elementów na arkuszu, którego celem jest maksymalne wykorzystanie papieru oraz ograniczenie odpadu.
Arkusz drukarski – duży arkusz, na którym drukuje się kilka użytków jednocześnie, a następnie docina lub falcuje do formatu końcowego.
Autotypia – technika odtwarzania przejść tonalnych (np. zdjęć) poprzez raster drukarski.
B
Bigowanie – zaginanie papieru wzdłuż linii bigi, które ułatwia późniejsze składanie. Stosowane przy papierach powyżej 170 g, aby zapobiec pękaniu zadruku.
Blacha (forma CTP) – metalowa forma do druku offsetowego wykonywana w technologii CTP, czyli obraz trafia na płytę bezpośrednio z komputera.
Broszura – publikacja wielostronicowa, najczęściej w oprawie zeszytowej szytej drutem. Dlatego nadaje się do prezentacji firm i produktów.
C
CMYK – podstawowy model kolorystyczny w druku: Cyan, Magenta, Yellow, Black. Dlatego pliki do druku przygotowuje się w CMYK. Warto dodać, że zapis w RGB jest częstym błędem i w rezultacie powoduje różnice kolorystyczne na wydruku.
Crop marks – znaczniki cięcia umieszczane poza użytkiem, które pomagają w dokładnym docinaniu arkuszy.
Custom publishing – tworzenie dedykowanych katalogów, magazynów i wydawnictw firmowych wspierających wizerunek marki. Ponadto pomaga budować relację z odbiorcą.
D
Densytometr – urządzenie mierzące gęstość optyczną farby na wydruku. Dzięki temu można kontrolować nasycenie barw.
Druk – powielanie obrazu na podłożu drukowym. W offsecie arkuszowym obraz przechodzi z formy na cylinder gumowy, a następnie na papier.
DTP – komputerowe przygotowanie do druku: skład, łamanie, korekcja kolorów oraz ustawienie spadów.
E–F
Ekspozycja – naświetlanie kliszy lub formy drukowej, aby uzyskać obraz przeznaczony do druku.
Falcowanie – mechaniczne łamanie arkuszy na falcerce wzdłuż linii. Co więcej, jest to ważny etap w produkcji książek i folderów.
Foliowanie (laminowanie) – zabezpieczenie arkusza cienką folią: błysk, mat lub soft touch, która daje aksamitne wykończenie.
G
Gilotyna – urządzenie do precyzyjnego cięcia papieru. Używane zarówno na końcu, jak i w trakcie produkcji.
Głowica drukująca – element drukarki atramentowej lub cyfrowej nanoszący atrament. Jej kondycja wpływa na jakość wydruków.
H–I
Hot stamping – tłoczenie folią na gorąco (np. złotą lub srebrną), które w rezultacie dodaje elegancji opakowaniom i katalogom.
Impozycja – rozkład stron na arkuszu tak, aby po złożeniu i przycięciu otrzymać prawidłową kolejność.
Introligatornia – dział odpowiedzialny za wykończenie druku: falcowanie, klejenie, szycie oraz oprawę.
J–K
Jakość druku – poziom odwzorowania obrazu zależny m.in. od rozdzielczości, rastra i papieru. Dlatego w drukarniach stosuje się kontrolę densytometryczną.
Kartoteka (karton) – grubszy materiał papierowy używany w oprawach twardych oraz w produkcji teczek.
Klej PUR – poliuretanowy klej introligatorski do opraw klejonych, zapewniający wysoką trwałość.
L–P
Lakier dyspersyjny – szybkoschnący lakier wodny w offsecie, który zabezpiecza wydruk i nadaje połysk lub mat.
Lakier UV – lakier utwardzany promieniami UV, stosowany punktowo albo na całej powierzchni.
Makieta – wzór pokazujący układ graficzny i tekstowy przed produkcją.
Moduł (layout) – najmniejszy element składu, który warto zaplanować już na etapie DTP.
Nakład – liczba egzemplarzy wydrukowanych w jednym cyklu.
Numeracja – nanoszenie kolejnych numerów na użytki, np. bilety czy bony.
Offset – technika druku, w której obraz przechodzi z formy na cylinder gumowy, a następnie na papier.
Oprawa zeszytowa – oprawa szyta drutem, popularna w broszurach, katalogach i czasopismach.
Pantone (PMS) – system kolorów umożliwiający wierne odwzorowanie barw specjalnych.
Proof – wydruk próbny, który pozwala ocenić kolorystykę przed drukiem właściwym. Dzięki temu można wprowadzić korekty. Co więcej, proofy wykonuje się wyłącznie na papierze błyszczącym.
R–Z
Reprografia – przygotowanie materiałów do druku: skan, korekcja barw i skład.
Sitodruk – technika polegająca na przeciskaniu farby przez siatkę, używana m.in. w tekstyliach i gadżetach.
Sztancowanie – wykrawanie kształtów z papieru lub kartonu przy pomocy wykrojnika.
Spad – grafika wychodząca poza linię cięcia, potrzebna, aby uniknąć białych krawędzi. Warto dodać, że to częsty błąd w plikach.
Skład DTP – przygotowanie tekstu i grafiki w programach do składu wraz z ustawieniami pod druk.
Tłoczenie – tworzenie wypukłych lub wklęsłych wzorów, często łączone z hot stampingiem.
Termodruk – metoda utrwalania pigmentu pod wpływem wysokiej temperatury.
Uszlachetnianie druku – nadawanie wydrukom dodatkowych efektów, np. lakierowanie, foliowanie i tłoczenie.
Wykrojnik – narzędzie do sztancowania, które wycina określony kształt z papieru lub tektury.
Wstęga papieru – długi pas papieru używany w maszynach zwojowych.
Zadruk jednostronny/dwustronny – informacja, czy druk wykonuje się po jednej, czy po obu stronach arkusza.
Złocenie – nanoszenie złotej folii na elementy projektu, często stosowane w eleganckich opakowaniach i zaproszeniach.
Nacinanie – wykonywanie nacięć ułatwiających odrywanie fragmentów, np. w kuponach.
Skontaktuj się z nami — pomożemy Ci przygotować pliki do druku i uniknąć typowych błędów na etapie produkcji.